հալբունքի

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ հալ•բուն•քի 

  1. Վան, Մուշ, Բաղեշ՝ հետևաբար, բնականաբար ◆ Հալբուքի էնի կը ճանչնա Նազիրի տղերքներ։ ՀԺհք

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։