հախմիանտեր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ հախ•մի•ան•տեր 

  1. Արարատյան, Ղարաբաղ, Թբիլիսի, Կարին՝ արդարադատ աստված, երկնային թագավոր ◆ Հախմիանտերն անե քու դիվան-դատաստանը: (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան) ◆ Սուտ ասողի տունը հախմիանտերը քանդի, ես էդ բանը չեմ արել: (Խաթաբալա)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։