հակաթույն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ հակաթոյն

վանկեր՝ հա•կա•թույն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. թույնի ներգործությունը վերացնող դեղ, անդեղի ◆ Գաղտագողի հետևում էր, թե ինչպես խոտեր, էր ուտում ոզնին իբրև հակաթույն, և դրանից բժշկություն էր սովորում։ Խաչիկ Դաշտենց
  2. (փխբ․) որևէ վնասակար երևույթի դեմ ուղղված միջոցառում
  3. (կենսք․) հակամարմինները, որոնք օրգանիզմում առաջանում են բակտերիաների, բուսական, կենդանական ծագման թույների ազդեցությամբ և ընդունակ են չեզոքացնել դրանց վնասակար ազդեցությունը։ Հակաթույնը գլխավորապես G դասի իմունոգլոբուլիններ են

Բացատրություն

  1. (ֆզլգ․) [լատ.antidotum] Թույների կամ չափաբաժինը գերազանց դեղամիջոցների թունավորող ազդեցությունը վերացնող նյութ։
  2. (պաշտանվ․) դեղամիջոցներ, որոնք օգտագործվում են մարդու կամ կենդանի օրգանիզմի վրա թույների և թունավոր նյութերի ազդեցությունը կանխելու կամ վերացնելու համար
  3. (դղբն․) թունավորումների ժամանակ թույնը կապող կամ քայքայող նյութ (օր․՝ ունիթիոլ, նատրիումի թիոսուլֆատ և այլն)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. դեղթափ, անդեղի, թույնթափ, անդեղյա, (հզվդ․) թույնահալած, հակառակադեղ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ա․Ա․ Սիմոնյան, Ա․Ա․ Գալոյան, Ռուսերեն-հայերեն կենսաքիմիական բացատրական բառարան, Երևան, «ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակչություն», 1997 — 428 էջ։
  • Դ․Ս․ Չիլինգարյան, Ե․Լ․ Երզնկյան, Պաշտպանական-անվտանգային տերմինների հայերեն-ռուսերեն-անգլերեն բացատրական բառարան, Գյումրի, «ՀՀ ՊՆ ռազմավարական հետազոտությունների ինստիտուտ», 2015 — 1196 էջ։
  • Է․Ս․Գաբրիելյան, Ա․Վ․Սեդրակյան, Դեղաբանական ու դեղագիտական տերմինների ռուսերեն-հայերեն-անգլերեն բացատրական բառարան, Երևան, «ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակչություն», 2010 — 116 էջ։
  • Հովհաննես Մակարյան, Կիմ Աբելյան, Անասնաբուժական կլինիկական տերմինների բացատրական բառարան, Երևան, «Ստամպա», 2002 — 256 էջ։
  • Ֆարիդ Գրիգորյան, Ռազմագիտական տերմինների դպրոցական հայերեն-ռուսերեն թարգմանական-բացատրական բառարան (Մակմիլան-Արմենիա), Երևան, 2006 — 144 էջ։