համաբարդություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [hɑmɑbɑɾdutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ համաբարդութիւն

վանկեր՝ հա•մա•բար•դութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. բարդ հավաքաբանություն, որի մեջ յուրաքանչյուր նախադասության ստորագյալը դառնում է հաջորդի ենթական, իսկ վերջին նախադասության ենթական լինում է առաջին նախադասության ենթական, ստորոգյալը՝ նախավերջին նախադասության ստորոգյալը (օրինակ՝ Սովետական իշխանությունը պաշտպանում է աշխատանքի իրավունքը:Աշխատանքի իրավունքի պաշտպանությունը ապահովում է աշխատավորի գործը: Հետևաբար՝ Սովետական իշխանությունը ապահովում է աշխատավորների գործը:)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]