համեստություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ համեստութիւն

վանկեր՝ հա•մես•տութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. համեստ լինելը, համեստի հատկությունը, բարոյական հատկություն, որ բնորոշում է անհատին՝ շրջապատողների և ինքն իր հանդեպ վերաբերմունքի տեսակետից և դրսևորում է նրանում, որ մարդն իր համար ոչ մի բացառիկ արժանիք կամ հատուկ իրավունքներ չի ընդունում
  2. համեստ վիճակ
  3. պարզություն, չափավորություն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անփառասիրություն, անանձնագովություն, անպարծություն, անհպարտություն
  2. պարկեշտություն, ամոթխածություն, խոնարհություն, հեզություն
  3. պարզություն, հասարակություն, անշքություն,
  4. (փխբ․) սահմանափակություն, աննշանություն
  5. տե՛ս չափավորություն, մեղմություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Խմբագրությամբ Ի․ Ս․ Կոնի, Բարոյագիտական բառարան, Երևան, ««Հայաստան» հրատարակչություն», 1985 — 200 էջ։