ձթել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ձ(ը)•թել 

  1. Նոր Բայազետ՝ որևէ սուտ հնարել, հերյուրել
  2. վարպետությամբ մի անարժեք իր ուրիշին ծախել
  3. Կարին, Սեբաստիա՝ կարասի, կճուճի ներսի կողմը սև ձյութով պատելը, հեղուկները չթափվելու համար
  4. Կարին, Ջավախք՝ խաղալու վեգին սև ձյութ քսել, ծանր լինելու համար ◆ Անաքյաս ձթել եմ։

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։