մորդ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ մորդ 

  1. Ագուլիս՝ մարդ
  2. ամուսին ◆ -Բարով, Հռսամի աս ունչ ա, սկի ըրվալիս չիս, ասար մա քիչ հատիյմ ժում ակած, օր մույն արոկու բարան խոսինք: Շներհակալըմ, բարով գու մորդտ, մա իս ալ. այդ մտքովն ակալ ժում, մույն արկու բարան ըխլաթ արիք: (Խաթաբալա) ◆ Մոյն մորդ օնիմ-ձագին գերի Տուն ծելի ա, դյուս՝ հըլերի: (Խաթաբալա)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։