յաբա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ յա•բա 

  1. Նոր Բայազետ, Ղարաբաղ, Հավարիկ, Երզնկա, Համշեն՝ երկճղի բերան ունեցոծ երկաթակոթ երկրագործական գործիք՝ հնձած խոտը հավաքելու՝ շուռ տալու համար, երկաթե եղան, երկժանի ◆ Յաբեն շպրտելիս ու խոզի փորումը մեր մըննիլը մին ըլավ։ (Ձեռագիր)
  2. երեք կամ չորս մատնանի փայտե եղան, որով թեղը քամուն են տալիս՝ էրնում են, հեծանոց, հոսելի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։