յաթաղ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ յա•թաղ 

  1. Արարատյան, Ուրմիա, Կարին, Երզնկա, Համշեն, Վան, Շատախ՝ անկողին ◆ Մենք եզի ի՞նչըխ տեղ տանք, ոչ յաթախ ունինք, ոչ ձիուդ տեղ: Հժհք
  2. Կարին, Շիրակ՝ թաքցրած գողուն
  3. բարձր լեռնային արոտավայր
  4. Ղարաբաղ, Գանձակ, Զանգեզուր, Հավարիկ, Քանդակ՝ մակաղատեղ, ոչխարի փարախ (արոտավայրում) ◆ Յաթաղը գել ա ընկել: (Նիկողայոս Մամիկոնյան) ◆ Աշունքը տավարի յաթաղն է էս ծմակը: (Ակսել Բակունց) ◆ Կերքա ման քուքա օրա, մե տեղըմ օխչրի յաթաղ կտեսնի, կէրթա նստի կը, բոլորը կայե օր կուռուճիկմ կաթ է կթած, էդորեն քիչըմ հեռու նստի կը: Հժհք
  5. Ամասիա՝ որջ (առյուծի և այլն)
  6. Հավարիկ՝ պահպանում
  7. Ամասիա՝ ավազակների՝ գողերի հավաքատեղի՝ որջ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. յաթաղ ձգել Պոլիս՝
  2. յաթաղ փռել Վան՝ անկողին բանալ, անկողին գցել ◆ Լուսիկ, վար էկո, յաթախ ձըգեմ: ◆ -Յաթախ թռի,- դարձավ Մխոն Իսկուհուն: Գուրգեն Մահարի
  3. յաթախ տալ, Արարատյան, Կարին՝
    1. մակաղել, պառկել հանգստանալու ◆ Ձիանս էդտեղ յաթաղ էին տվել: Հժհք
    2. պառկել, մեկնվել ◆ Ըստի էլ մի լավ տմըզկվում եմ ու էթըմ յաթաղ տալի իմ փալանադուզխանեն: (Խաթաբալա)
    3. Կարին՝ դադար տալ, հանգիստ տալ ◆ Շուդ կէրթան թե քիչ, աստված գիտե, թիք քարին որ հասնին, էսիկ դըվընուն յաթաղ կուտա, ընկերոչը կսպասե: Հժհք
  4. յաթաղը բուսած սունկ Կարին, Ջավախք՝ շատ մեծ փափխ դրած կարճահասակ մարդ ◆ Հըլը մեմ իդոր թիզուկես պոյին ու կալ փափխին աշեցեք, կըսես յաթաղը բուսած սունկըլի: (Հակոբ Մանանդյան)
  5. յարը յաթաղ, Անկողին, տեղաշոր ◆ Չարը չադըր, յարը յաթաղ, առին օռուն, իգյան ճամբախ: (Քյոռ Օղլի)
  6. յաթախ թուրախ, Նոր Նախիջևան՝ անկողին և նման բաներ ◆ Մեր արժանապատիվ տեր սրան ալ արթըղ ալայ մալայ չլտըրմիշ արիլ է, իրեն յաթախ թուրախով, քառավաթ մառավաթով տահա պահարին փերեսելիթցը էղիլ է: (Խաթաբալա)
  7. շան յաթաղը հացի փշրանք չի ըլնի, Կարին, Շիրակ՝ ուժեղի գողոնը մանր-մունր բան չի լինի՝ մեծ բան կլինի
  8. յաթխով պառկել (հիվանդանալ) Կարին, Բասեն՝ անկողնով հիվանդանալ ◆ Մեկ օր էլ հերը գալում է, տուն հիվանդանում, պառկում է ծանրդ յաթխով: Հժհք

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։