յալիբաշի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ յա•լի•բա•շի 

  1. Արարատյան՝ պարգլուխ, յալլի պարի ժամանակ պարողների շղթայի առջևից գնացողը ◆ Դափ ու զուռնեն ածեցին ու յալլիբաշի խանումը վեր կացավ տեղիցը, մի ձեռն աղլուխ առավ, մեկել կուռն էլ քցեց իրա հարսին ու սկսեց խաղալ: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Սոսին քցեցին յալլիբաշի, իրանք էլ կուռն ընկած՝ «լելե» ասելով խաղացին: (Պերճ Պռոշյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։