յաղլու

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ յաղ•լու 

  1. Վան՝ յուղալի
  2. Թբիլիսի, Պոլիս, Կարին, Ջավախք՝ խմորի բարակ նուրբ թերթերից պատրաստած և յուղով ներծծած թխվածք, որ ուտում են մեղրով ◆ (Կաթնատանը) ինձի հրամցուցին ֆինճչանով ղահվե մը, հետն ալ յաղլու: (Խաթաբալա)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. յաղլու ուտող - հարուստ, ազատության մեջ ապրող ◆ Յաղլու ուտող բանկի տեր իս դառի: (Գարեգին Սևունց)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։