յարաղ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ յա•րաղ 

Արարատյան, Թբիլիսի, Ղարաբաղ, Մեղրի՝

  1. զենք ◆ Լավ ձին ու լավ յարաղը մուրազ է։ (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան) ◆ Հրես կգա իմ յարը, Վրեն կապած յարաղը։ Ահ
  2. (փխբ․) միջոց, հնար ◆ Ի՞նչ մոգոնիմ, էլ յարաղ չէ մընում ինձ։ (Գարեգին Սևունց)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. յարաղ-ասպաբ - զենք ու զրահ ◆ Իմ ջանը, որ կա սաղ փոլատից ա, թուր, թվանք, յարաղ-ասպաբ, որ ասես, ճար չի անի։ Հժհք
  2. յարաղ-ասպար - Արարատյան՝ զենք ու զրահ ◆ Թաքավորի աղջիկը ․․․ ձին նստեց, յարաղ-ասպարը կապեց ու քշեց դպա իրա աղբոր մոտ։ Հժհք
  3. ուսումը խելքի յարաղն է - ուսումը միտքը զինելու միջոց է, ուսումը մտքի զենքն է

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։