նահանք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ նա•հանք 

  1. Շամախի, Ղարաբաղ՝ նրանք ◆ Ես կուզիմ վըեր նահանց թանեն թթո ասող չինի։ (Խաթաբալա) ◆ Մըհետե երկեւ ախպեր թաքավեր ըն ըլալ։ ◆ Նահանք ճոկ ճոկ երգյիրներում ըն ըլալ թաքավորություն ընելիս։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։