ներույթ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ներ•ույթ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. (լեզվբ․) բաղադրյալ բառի կամ բառաձևի մեջ հանդես եկող հնչոյթ կամ հնչույթնների խումբ, որը զուրկ է իմաստային և քերականական բեռնվածություններից (օրինակ՝ հայերենի հոդակապը)
  2. (աստղգ․) միգամուծությունների մեջ գտնող կողմնակի տիեզերական մարմին

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]