նոխտե

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ նոխ•տե 

  1. Արարատյան, Ղարաբաղ, Հավարիկ, Շամախի, Ուրմիա, Նոր Նախիջևան՝ երասանակ, ձիու կամ էշի գլխի կապ՝ գլխանոց առանց սանձի ◆ Ձին ասեց․ –Դու նոխտես բոշ թող, ես դվորը կէթամ՝ կէթամ։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. նոխտեն բաց թողնել
    1. սանձը թուլացնել, սրարշավ քշել ◆ Սարմենը ծիյին նոխտան պեց ա թողըմ, ձին քըշըմ էտ բախրին հետան։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)
    2. թողնել, որ ինչ-որ ուզում է անի, ազատություն տալ, սանձը բաց թողնել
  2. նոխտեն գլուխը գցել - սանձել, սանձի տակ դնել ◆ Ասեց,– Այ տղա, նոխտեն քցա ըսդրա գլուխը։ Նոխտեն գցեց, կապեց։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)
  3. նոխտեն գլուխը տալ - հնազանդեցնել ◆ Համա թե որ խռովի չի առնի, հետո արի էշը ցխիցը դու հանա, փալանը դու դզի, նոխտեն դու գլուխը տուր, էլ ինձանում մեղք չկա։ (Պերճ Պռոշյան)
  4. նոխտեն դնչին դնել - սանձել, մեկի գործելակերպին իր ուզած ուղղությունը տալ, իրեն ենթարկել, սանձ դնել բերանը ◆ Հալալ ա Սաքոյի կերածը, էրկու իրեք մովրով ա փոխել, ամենքին էլ մատների վրա խաղացրել ա ու, նոխտեն դնչներին դրած՝ որ դիհն ուզեցել ձին դենն ա քաշել։ (Պերճ Պռոշյան)
  5. նոխտեն կտրածի պես - շատ արագ, սրարշավ

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։