նպատակաուղղվածություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [npɑtɑkɑuʁːvɑt͡sutʰˈjun]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ն(ը)•պա•տա•կա•ու•ղ(ը)ղ•վա•ծու•թյուն
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Գոյական
- նպատակաուղղված լինելը, անձի գործունեության (ակտիվության) դրական առանձնահատկությունը՝ դեպի որոշակի նպատակներ ուղղված լինելը
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- նպատակամիտություն, նպատակասլացություն
Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ
[խմբագրել]Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
- Ա․ Ա․ Նալչաջյան, Հոգեբանական բառարան («Լույս» հրատարակչություն), Երևան, 1984 — 240 էջ։