շախով

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ շա•խով 

Արարատյան, Թբիլիսի, Կարին, Ջավախք՝

  1. եռանդով ◆ Հոռոմը գինու գավը շախով դնում է նաղաշի բուռը։ Դերենիկ Դեմիրճյան
  2. ասող-խոսող, ուրախ-զվարթ, միշտ կատակելու՝ ուրախանալու տրամադիր, շենք ու շնորհքով ◆ Շախով մարդ ա։ ◆ Շախով կնիկ ա։ (Նիկողայոս Մամիկոնյան)
  3. հավեսով, ուրախ ինչպես որ պետք էր, շատ լավ ◆ Շախով քեֆ արինք։

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։