շարմըղիկ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ շար•մը•ղիկ 

  1. Մուշ՝ սիրունիկ, գեղեցիկ ◆ Դու մ' - ըսի էդ կնիկ սարբազ-կախարդ կէղնի, ինչ տեսք ու խլըխ յուզե՝ կառնե, օր մե շարմըղիկ հրիշտակ, օր մե աջլաջեբ սատանա։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։