շիտկել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ շիտ•կել 

  1. Արարատյան, Լոռի՝ ուղղել, դարձնել ◆ Էդտեղ էրթըցած տեղը տեսավ օր գետնի վրեն մի լուսըմ կը փելկստե, ձին կը շիտկե, օր էրթա էդ լսին: ՀԺՀք: ◆ Ասլանը ձին շիտկեց դեպի ղաղի ժամբեն: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ) ◆ Պստիկ միրզան նետուանեղը կը շիտկի ֆորգոչանին: (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Հարվածը երկար եղջյուրներու սուր սուր ծայրովը՝ իրարու փորի շիտկեր են: (Թլկատինցի) ◆ Ան հավն ու ձագն ալ, երբ ջուր խմելու ասեննին վեր վեր շկիտկեն կտուցնին, աստծու կաղոթեն: (Թլկատինցի)
  2. շուռ տալ ◆ Հելավ գնաց, տղեն տեսավ, շիտկեց փորի վրեն, Տեսավ՝ Մսեխաչ թիկունքն ա: Սասնա ծռեր
  3. ճիշտ ճանապարհի բերել, ուղղել ◆ Գուզիս որ ատ կապը կտրած, դուս հընկած խանումներուն կրթիս, շիտկիս: (Խաթաբալա)
  4. Խարբերդ, Չարսանճագ՝ փռել, տարածել ◆ Հինգ լիր բանբակ կը շիտկես: Աժ
  5. հարդարել
  6. կորությունը հարթել
  7. սխալը ուղղել
  8. շուռ եկածը՝ ընկածը ուղղել, ուղիղ դիրք տալ ◆ Ըտուց ետև, կողքի է շրջած: ◆ Շիտկեցին, տեսան որ էրեխեն իրան հըմար սաղ սալամաթ քնած: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. անուն շիտկել, Պոլիս՝ արատավորված պատիվը վերականգնել ◆ Երկու տարի անուն մը շիտկելու ջանքն ըրի (Թլկատինցի)
  2. սեղան շիտկել, սեղան բանել, սեղան պատրաստել ◆ Մեկ թակավորական սեղան կը շիտկե: Սասնա ծռեր

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։