շուլո

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ շու•լո 

  1. Թբիլիսի՝ կաժ ◆ Փնթի կնգա թարիփն ասիմ ․․․ Օրը մե շուլո կու մանե, Մաստակի կուտա, կու ծամե։ (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան) ◆ Էս ասիլն ու էնդղա բամբկի մանվիլն ու շուլոեք դառնալը մեկ է ըլում։ (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. շուլոն հիդ տալ - թելերն արձակել՝ բանալ

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։