շուշմա

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ շուշ•մա 

  1. Ակն՝ փոքրիկ ու քնքուշ (բերանի մասին) ◆ Շուշմա բերան։ Քեչյան
  2. (աշխգր․) ձիթատու խոտաբույս. նույնն է` քնջութ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։
  • Գրգեարյան Հ․Ղ․, Հարությունյան Ն․Մ․, Տնտեսական աշխարհագրության տեղեկատու բառարան (խմբ. Ավագյան Գ․Ե․), Երևան, ««Լույս» հրատարակչություն», 1982 — 408 էջ։