շևուտ
Հայերեն բարբառային բառ
վանկեր՝ շե•վուտ
- Ղարաբաղ, Արարատյան, Լոռի՝ նորատունկ անտառ ◆ Բավական տեղ գնալուց հետո, երբ մթին անտառից դուրս եկավ արևոտ շևուտը՝ այդ տղան, որի անունը Օնիկ էր, ուզից ճիպոտ կտրել։ Ստեփան Զորյան
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։