ոգեորդի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

վանկեր՝ ո•գե•որ•դի 

Գոյական


  1. (նորբ․) հրեշտակի՝ ոգու որդի ◆ Եվ անցնում էինք լուռ աստղահույլով․․․ Ետևից Դանթեն՝ ոգեորդու պես։ Հովհաննես Շիրազ

Աղբյուրներ[խմբագրել]