ոռ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ոռ 

  1. Կարին, Բասեն՝ ոռ ◆ Էկեք ես ձեր օռին էս դաղմով մե մեկ դաղմա զարկեմ, կաթը տամ: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)
  2. Ղարաբաղ, Պոլիս, Սեբաստիա՝ որևէ բանի տակի կողմը, տակ ◆ Էս պառավը կոլին ոռն ա տեմ կալալ: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ոռ մը ոռուն կելլե, գոմեշ մը փորուն Սեբաստիա՝ - շատ գեր է և ուժեղ, բայց ծույլ ու դանդաղաշարժ
  2. ոռ ու գլուխ - ամբողջը, եղած չեղածը ◆ Ոռ ու գլուխ մի իշաբեռ ցորեն ունիս, էլ էլ կերար, ե՞տո: (Ստեփանոս Մալխասյանց)
  3. ոռ ու գլուխ չունի Նոր Ջուղա՝ - վայրիվերո՝ անհիմն են ◆ Նրա ասածները ոռ ու գլուխ չունին: (Վաղարշակ Տեր-Սուքիասյան)
  4. ոռ ու գլուխ պառկել - մի անկողնում երկու հոգով իրար հակառակ ուղղությամբ պառկել, ոտ ու ծոց պառկել
  5. ոռ ու երեսե ելած - լիրբ, անպատկառ

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։