Jump to content

չանչուլ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ չան•չուլ 

չանչուլ 1

[խմբագրել]

Թբիլիսի՝

  1. բացված ձեռք, թաթ, թանթուլ  Չանչուլով տվեց գլխին։ Սահակ Ամատունի  Կաննեց, էրկու չանչուլ տվուց, էտ փլավը մի դրբի կուլ տվուց։ Հժհք
  2. գազանների թաթ
  3. բացված թաթ՝ ձեռքի ափը որպես չափի բուռ  Ջիբից մի չանչուլ փշատ հանեց։ Սահակ Ամատունի

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

չանչուլ 2

[խմբագրել]

Ակն՝

  1. հարվածից անզգայացած
  2. հարբացությունից ուշիմությունը կորցրած
  3. անշնորհք հագնված, թափթփված

Արտահայտություններ

[խմբագրել]
  1. չանչուլ Իվանիչ - ծաղրական մակդիր անբան՝ հարբեցող՝ գջլտված մարդկանց

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։