չանչուլ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ չան•չուլ 

չանչուլ 1[խմբագրել]

Թբիլիսի՝

  1. բացված ձեռք, թաթ, թանթուլ ◆ Չանչուլով տվեց գլխին։ Սահակ Ամատունի ◆ Կաննեց, էրկու չանչուլ տվուց, էտ փլավը մի դրբի կուլ տվուց։ Հժհք
  2. գազանների թաթ
  3. բացված թաթ՝ ձեռքի ափը որպես չափի բուռ ◆ Ջիբից մի չանչուլ փշատ հանեց։ Սահակ Ամատունի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

չանչուլ 2[խմբագրել]

Ակն՝

  1. հարվածից անզգայացած
  2. հարբացությունից ուշիմությունը կորցրած
  3. անշնորհք հագնված, թափթփված

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. չանչուլ Իվանիչ - ծաղրական մակդիր անբան՝ հարբեցող՝ գջլտված մարդկանց

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։