չինարի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ չի•նա•րի 

  1. Արարատյան, Գանձակ, Գորիս, Հավարիկ, Ջավախք, Ակն՝ սոսի ◆ Էլի կոյնե, թագվոր աղբար, Ես քեզ քովիմ գլուխտ ի վար։ Ըռեջ ես քու պոյիկդ ըսիմ, ու չիների ծառ կու մանի։ (Առաքել Քեչյան)
  2. (փխբ․) բարձր ու սլացիկ հասակ ունեցող ◆ Իմ չինարի յարը, անաստված յարը։ (Ժողովրդական երգ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։