չխոսող
Հայերեն բարբառային բառ
վանկեր՝ չ(ը)•խո•սող
- Արարատյան, Ղարաբաղ, Ղազախ, Գորիս, Կարին, Շիրակ՝ ըստ հին սովորության՝ ամուսնու ծնողների և ավագ ազգականների հետ չխոսող (հարս), հարսնություն անող կամ առհասարակ մեծերի ներկայությամբ կամ նրանց հետ չխոսող կին կամ աղջիկ
- Արարատյան՝ սակավախոս, քչախոս
Արտահայտություններ
[խմբագրել]- չխոսող հարսը դուռները կը կորնե Պոլիս, Պարտիզակ՝ - չխոսկանությունը համեստության նշան չէ, բոլոր չխոսկանները չէ, որ համեստ են
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։