պաժ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ պաժ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

<паж<ֆր․ ռագե<իտլ․ paggio երիտասարդ ծառա

  1. Սեբաստիա, Մուշ, Ալաշկերտ, Վան՝ հասակ ◆ Մեռնեմ ետ սոնա պաժիտ, իմ պալասան ծաղիկ որթի։ ԱՏՍ ◆ Թոփով կութնին պիրեր ի՝ Չինար պաժիս լայեղ ի։ Ահ
  2. (պատմ․) մանկլավիկ
  3. (պատմ․) դրանիկ, պալատական ստորին պաշտոնիա
  4. (փխբ․) կնոջ եկրպագու
  5. (հնց․) նախահեղափոխական Ռուսաստանում պաժական դպրոցի սան

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։