պալանդրակ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ պա•լանդ•րակ 

  1. կարճ գավազան, որ ծառերին նետելով պտուղ են թափում

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. պալանդրակ տալ,
  2. պալանդարկ տալ,
  3. պալանդրակ՝ պալանտրակ տալ, փայտով խփել, պալանդրակով զարկել ◆ Ծառերին այնքան պալանդրակ են տվել, որ բոլոր ճղները ջարդոտել են: (Ստեփանոս Մալխասյանց) ◆ Խասավ, ձեռ էտու, մեկ սպնդրի ծառ ըմ քեշից, Իրինք տիր իտու պալանդարկ, Իրիք խարիր ասքար կուտրից: Սասնա ծռեր ◆ Գողի ետևից մի պալանտրակ զարկի, դիպավ ոտաց, ընկավ: (Ստեփանոս Մալխասյանց) ◆ Մեկ կատում պրծավ, Թռավ, Էլավ նմիրին գլոխ, Մեկ ծառ քաշեց, Էտու պալանդրակ, Էն կատուն էլ էբի տակ: Սասնա ծռեր
  4. մի պալանդրակով էրկու կաքավ զարնել
    1. մի հարվածով երկու թռչուն խփել
    2. մի հարվածով երկու նպատակի խփել

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։