պոյ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ պոյ 

  1. Պոլիս,, Եվդոկիա,, Խարբերդ,, Մուշ, Ալաշկերտ, Արաբկիր` բոյ, հասակ ◆ Չինար-մինար պոյ ունիս, էրնեկ առնողիդ հոգուն: Ահ
  2. բարձրության չափ
  3. երկարության չափ ◆ Իրեք պոյ կացինք: (Նիկողայոս Մամիկոնյան) ◆ Պոյ մը մինչև Կավի Դարը երթայիք, աղեկ մը հասկնայիք ինչ որ եղեր է: ՀՄնձ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. Պոլիս` պոյ պոյ հարս ընես
  2. Պոլիս, Պարտիզակ` պոյ-պոս - բարձր հասակ ու գեղեցիկ արտաքին, Բոյ բուս:◆ Հիչ մեկը չըլմանիր քու պոյին-պոսին: (Հ․Տեր-Հակոբյան) ◆ Քու պիչիմոմ պոյդ պոսդ թագավորի կըլմանի: Փոլատ
  3. Պոլիս` պոյդ-սրչի - մեռնես (անեծք)
  4. Պոլիս` պոյդ վեր չելլա - մեռնես, չզորանաս (անեծք)
  5. Պոլիս, Պարտիզակ` պոյն ի վեր նայել - ոտից գլուխ հիանալով նայել ◆ Յավրուս քալել, ես պոյն ի վեր նայեի: Գուրգեն Մահարի
  6. Խարբերդ` պոյեդ մարդ մը իյնի հազար կտոր կըլլի - դու շատ մեծ ես, ինչու ես փոքրերի հետ ընկնում
  7. ` պոյե մարդ կը կախվի - բարձրահասակ ու բարեձև է
  8. ` ամբողջ հասակով ◆ Պոյոյքը մեկ գետին ինգավ: ՆՄկրտչ
  9. Պոլիս` հորը փորես նը՝ պոյիդ չափ փորե - եթե ուրշի համար հոր փորես, իմացիր որ ինքդ կընկնես մեջը

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ պոյ 

  1. Ագուլիս` զարմանքի բացականչություն ◆ Պոյ, ախչի, թոզա դայրա, թոզա շըլապմ դրե՞ծ էդ շտեղան ա: (Խաթաբալա)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ պոյ 

  1. Ակն` երկու կանգուն բարձրությամբ անորոշ տեսակի խոտ, որ ծեծելով՝ իբրև համեմ խառնում ես ծոթրինի հետ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։