ջինդար
Հայերեն բարբառային բառ
ջինդար 1
[խմբագրել]- ՄՀԱ՝ [d͡ʒinˈdɑɾ]
վանկեր՝ շին•դար
- Սասուն՝ կախարդը, գրբաց
- չար ոգիներ զսպող ◆ Մի շաբաթ Բղդեն հիվանդ մնաց, աղոթող, գրբաց, ջինդար, ամենքն իրանց շնորհքն ցույց տվին։ (Պերճ Պռոշյան) ◆ Էլ ջինդար ու փալբաց չը մնաց հըվաքվեց։ (Տիգրան Նավասարդյան)
- Սասուն՝ սատանա բռնող
- Արարատյան, Վան՝ կատաղած, գազազած ◆ Նա ջինդար զադ ա։ Բնվ
- Վան՝ հանդուգն
- Վան՝ ջիներով բռնած, այսահար, դիվահար
- Հավարիկ՝ հոգու պահապան
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Հայերեն բարբառային բառ
ջինդար 2
[խմբագրել]- ՄՀԱ՝ [d͡ʒinˈdɑɾ]
վանկեր՝ շին•դար
- Հավարիկ՝ զինակալ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։