ջլիզ
Հայերեն բարբառային բառ
- ՄՀԱ՝ [d͡ʒliz]
վանկեր՝ ջ(ը)•լիզ
- Արարատյան, Ղարաբաղ, Ուրմիա, Կարին, Մուշ՝ բոլորովին, իսպառ ◆ Տեսան, որ աղջիկը ռանգը ջլիզ քցեց, սկսեցին ամենքը մի դհից սիրտ տալ։ (Պերճ Պռոշյան) Մին էլ տեսնամ մինը վեր խըզըկոթիս մին ղավազ չի տիրավ, ջիլիզ աչքերս սըվացավ։ (Խաթաբալա) ◆ Կնիկը ջլիս միզ չէ ունեցի, ամա էլ ինչ էլ ինչ կու օտկեր։ (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան)
- էլ ավելի ◆ Հլիվորը ասըմ ա. «Չէ, սրանք ջիլիզ սարսաղութենը վրներուն հաստատում են, մօրթը ոնց նարդվան կդառնա»։ Հժհք
Արտահայտություններ
[խմբագրել]- ջիլիզ էլի, Ղարաբաղ՝ ինչպես չէ
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։