ջհուտություն
Հայերեն բարբառային բառ
- ՄՀԱ՝ [d͡ʒhututʰˈjun]
վանկեր՝ ջ(ը)•հու•տութ•յուն
- կտավավաճառություն
- չարչիություն, փերեզականություն ◆ Մի օր էլ լսվեց, որ ջհուտ Աղաջանն յուր ջհուտությունին բարև մնաք է ասել։ (Պերճ Պռոշյան)
Արտահայտություններ
[խմբագրել]- ջհուտություն անել, մանր-մունր բաներ վաճառել, փերեզակություն անել, կտավ վաճառելը ◆ Արդար վաստակով ո՞վ է հարստացել, որ դու մի կապոց հասարակ կտավով ջհուտություն անեիր, էնքան վաստակեիր, որ էս ծովի պես խանութը բաց անեիր։ (Պերճ Պռոշյան)
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։