ջուլակ
Հայերեն բարբառային բառ
վանկեր՝ ջու•լակ
Մալաթիա՝
- ոստայնանկ, կտավ գործող արհեստավոր ◆ Էդ տեղեն էլավ, էկավ քաղքի մեջ։ Էկավ, տեսավ, որ մեկ ջուլակ հինած կ'էներ։ Սասնա ծռեր
- Համշեն՝ ջուլհակի գործիք, ոստայն, որի վրա ջուլհակը գործում է
- Կարին, Մալաթիա, Դերսիմ՝ սարդ, մամուկ
- Խարբերդ՝ սարդի ոստայն, սարդոստայն
Արտահայտություններ
[խմբագրել]- ջուլակ հանգույց - Խոտուրջուր՝ ջուլհակագործության մեջ՝ թեղքերն առաջին անգամ գործիքի ազերի վրա հանգուցելը
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։