ջվարա
Հայերեն բարբառային բառ
- ՄՀԱ՝ [d͡ʒvɑˈɾɑ]
վանկեր՝ ջ(ը)•վա•րա
- Ղարաբաղ՝ կից, հարևան ◆ Էրկու կուլա՝ Մին ջվարա (կից, հարևան) կացած։ Հժհ.-ստինքներ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։