Jump to content

սադա

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ սա•դա 

  1. Արարատյան, Թբիլիսի, Ղարաբաղ, Գանձակ, Հավարիկ, Ուրմիա, Կարին, Մուշ, Վան, Մոկս, Գամիրք՝ մաքուր, անարատ  Սադա կաթ։ (Հ.Մկրտչ)
  2. միայն, հենց   Սադա քու մասին ես խոսում։ (Հ.Մկրտչ.)
  3. ամբողջովին   Բախչեմ եմ ցաներ, սադա բիբարի ի։ (Աճ)  Առաստաղ մի ունիմ, սատա կարկտան։ (Հժհ.-երկիք)
  4. Նոր Նախիջևան, Գանձակ, Ղարաբաղ՝ առանց այլ գույների կամ նախշերի, միագույն, սայա (գործվածք)
  5. Թբիլիսի՝ պարզ, հասարակ   Լավ կոնեի վուր մե սադա ու սրտաբաց գիղըցու օջախի հիդ էի կապվի։ (ԳՍ)
  6. Մուշ՝ բացի   Հքա շորորա, ասլի զադա, Ես ի՞նչ ունիմ դարգից սադա, Քու ծոցն ընձի նխշուն հոդա։ (Բնս.)
  7. Թբիլիսի՝ միամիտ   Մակակո ջան, ինչի՞ իս էտենց սադա։ (Գարեգին Սևունց)
  8. Հավարիկ՝ սոսկ, լոկ

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ սա•դա 

  1. Ղարաբաղ, Գանձակ՝ համբավ, անուն, հռչակ   Սադաս դուս լա իկյած։ (Էդուարդ Աղայան)
  2. լուր, ձայն

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։