Jump to content

սալըղ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ սա•լըղ 

  1. Արարատյան, Ղարաբաղ, Գանձակ, Ուրմիա, Կարին, Մուշ, Ալաշկերտ՝ լուր, տեսողություն  Ասի, ահարամի չափաղուլ, դուրզի՝ Քյող-Օռլու սալըղը լսան, իմացան։ (Քյոռ Օղլի)

Արտահայտություններ

[խմբագրել]
  1. սալըխ անել
  2. սալըղ էնել
  3. սալըղ տալ - տեղեկացնել, լուր տալ  Տղեն ասեց. - Ես էդ ախչկա սալըղը առել եմ։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)  Մեր կաս. - Որթի, սալըխ եմ առե, էրթաս անմախութնի ճուր պիրես, ես խմեմ, տը ժրեմ։ (Գարեգին Սրվանձտյան)  Վերջը սալըղ են առնում, որ Չինումաչինա քաղաքումը մի լողմա հեքիմ կա։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)
  4. սալըխ անել
  5. սալըղ էնել
  6. սալըղ տալ - տեղեկացնել, լուր տալ
  7.  Աշխարհը ման էկավ , չգտավ, ինչ տեղ հարցրեց, սալղ տվող չեղավ։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)
  8. ցույց տալ, տեղը ասել, նկարագրել  Տղեն զաղբըր տեղ սալըխ կէնե, մամ գելնա... կերթա։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)
  9. սալըղը տալ (մեկի) - (մեկի մասին) լուր տալ՝ պատմել՝ խոսել  Գնանք պուճուր տղի սալըղը տանք։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։