սաղրի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ սա•ղրի 

  1. Շամախի՝ գավակ, մջեջք ◆ Ձին քշեց էն գլուխը, ձիու սաղրու հետ դզվեց, թամքի միջին կաննեց ու գուրզը քցեց: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ) ◆ Դա պատն հանց էն դիհը, դառավ էն աղվեսը պոչը քցեց սաղրուն ու փախավ : (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)
  2. գրավակի՝ ազդրի մոտը
  3. կենադանիների (եշի, ձիու կամ ջորուգավակի) մորթուց պատրաստած կաշի՝ պուտ պուտ երեսով
  4. այո կաշուց պատրաստած՝ կարած ◆ Էլ ետ հիքնիքը լցվեցին քոմա կարմիր ու սաղրի մաշիկներով: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Բեկը նրան մի ջուխտ սաղրի չմուշկ է պատվիրում կարելու: (Շիրվանզադե) ◆ Եվ սաղրի քոշերը, որոնցով տնից ճանապարհ էր ընկել: (Ակսել Բակունց)
  5. Մեղրի, Կարճևան՝ ողնաշար

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։