սելածագ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ սե•լա•ծագ 

  1. Ղարաբաղ,` սայլի ճանապարհ, սայլուղի ◆ Սայլը հասավ գյուղից բարձր մի տեղ, որտեղից սելահարթը-սայլուղին մի շատ դժվար զառիվայրով պետք է իջնել: (Սահակ Ամատունի) ◆ Նախ, գյուղի համար մի վերստաչափ սելհարք շինել տվավ: Հովհաննես Ճուղուրյան
  2. Արարատյան, Ղարաբաղ,` ճանապարհի քարքարոտ կամ տղմոտ տեղը, որտեղից սայլը դժվարությամբ է անցուդարձ անում և հաճախ վնասվում է

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. սելը սելհարքումը կը կոտրվի, աշխատավորը աշխատանքի մեջ է վնասվում

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։