Jump to content

սիրմա

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ս(ը)ր•մա 

  1. Արարատյան, Սեբաստիա, Խոտուրջուր, Արաբկիր, Մուշ, Վան, Մոկս, Թբիլիսի, Ակն, Հավարիկ՝ ոսկեթել, արծաթաթել, ոսկեգույն կամ արծաթագույն թել  Անկեց ես քու մազերդ ըսեմ, որ սրմայի թել կ՛ըլմանի ։  Ախչի, նազերով, քալաշ ծամերով, ծամերտ իստըկեմ սրմա թելերով։ (Հրաչյա Աճառյան)
  2. ոսկեթելով ասեղնագործած ժապավեն, երիզ  Աղջի, արի, սրմա կարեմ, սըրմիդ վրա ոսկի շարեմ։
  3. ոսկեթելով ասեղնագործած  Սոլերն էր սըրմա, արևն էր կարմիր Ահ  Սըրմա քամար պիրեր է, պարակ մեջքիս խամար ի։ Ահ
  4. (փխբ․) ոսկեծամ, ոսկեգիսակ, ոսկեթելի նման  Ռըհան եմ ցանե խոտերով, էրթամ քյաղեմ շող մատներով։  Սըրմա ծամից մազմը քյաշեմ, ծաղիկ քյաղեմ, ծաղիկ քյաղեմ դաստա կապեմ։ ԱՍՏ  Առավոտուն հետ խազերուն մայիլ եմ սըռմա մազերուդ։
  5. Խոտուրջուր՝ ոսկեզօծ շերտ
  6. Թբիլիսի, Սեբաստիա, Վան՝ զուտ արծաթ  Իմ սիրմա էրծաթ ախպեր։ (Սայաթ-Նովա)
  7. Սեբաստիա, Վան՝ կանացւ հատուկ անուն

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

սրմա2

[խմբագրել]

Հայերեն բարբառային բառ

  1. տե՛ս սուրմա

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։