սլլեցնել
Հայերեն բարբառային բառ
վանկեր՝ ս(ը)լ•լե•ցնել
- Թբիլիսի՝ սուր փչելով շարժել, տատանել (քամու մասին) ◆ Մեկ բարակ քամի՝ բազի բազի վախտ փչում, ծառերի տերևները սլլացնում, ժաժ էր քցում։ Խա
- սահեցնել ◆ Գուզի՞ս քսան ու օխտն դուս բերիմ... սլլեցու, էլի։ Գս
- կամաց՝ աննկատելի գողանալ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։