Jump to content

սոթտվորիլ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ սոթ•տ(ը)•վո•րիլ 

  1. Հաճն՝ թևերը՝ շալվարի տոտերը՝ շորի քղանցքը վեր ծալել, հանգիրճել  Առտուն կանուխ նշխնտող երկսեռ բազուկները հոն են դիզված թիրիքին առջև, ամենքն ալ բոպկիկացած ու սոթտված, կազ ու պատրաստ՝ գործի սկսելու համար։ Համո Սահյան  Մագոն ու Եղսոն ... ալյուրով բռնավորված խմորը կը շաղեն սոթտված ՀՍ
  2. թևերը քշտել պատրաստված
  3. Սեբաստիա, Արաբկիր՝ որևէ գործ անելու նախապատրաստվել՝ ձեռնամուխ լինել
  4. Պոլիս՝ ետ սանրվել (մազերի մասին)  Ճակտեն վեր սոթթված մազերով։ Սիպ

Արտահայտություններ

[խմբագրել]
  1. ճույրը չի հասսոձ մի սետտըվիյ, Հաճն՝ ջուրը չհասած ոտներդ մի հանի

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։