Jump to content

սոխառանց

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

  • ՄՀԱ՝ [sɔχɑˈrɑnt͡sʰ]

վանկեր՝ սո•խա•ռանց 

  1. Այնթապ՝ յուղի մեջ դաղած մանր կտրատած սոխ, որ լցնում են կերակուրի վրա  Սոխառածն էլ դաղեց լցրեց փլավի վրա։ Աժ
  2. Սասուն՝ կերակուր, որ պատրաստում են հետևյալ կերպ. մանրած ու դաղած սոխի վրա ավելացնում են եռացրած ջուր, վրան կոտրում են մի քանի ձու և որպես ջրալի ճաշ մեջը բրդում ու ուտում

Արտահայտություններ

[խմբագրել]
  1. սոխոռոց քիթ, Սեբաստիա՝ ծայրը բարակ՝ մի քիչ ծաղկատար ու անբնական կարմրությամբ ծուռտիկ-մուռտիկ քիթ ունեցող
  2. սոխառացի մը եղ չունինք, Սեբաստիա՝ բոլորովին յուղ չունենք, մի գդալի ծայրով էլ յուղ չունենք (սոխառածի համար հազիվ գդալի ծայրով յուղ են դնում)

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։