սռալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ս(ը)•ռալ 

  1. Արարատյան, Ղարաբաղ, Գանձակ, Կարին, Շիրակ, Ախալցխա՝ սռնիչ հանելով հատ հատ վայր հոսել (ավազի, ցորենի, մետաղադրամի և այլնի մասին) ◆  Պարկը ծակվեց, ցորենը սռաց: (Ամ.) հողիկ, մի առա (հողի կամ ցորենի դանդաղ էջքը), ես եմ առալու (Բնս.)
  2. Կարին, Ախալցխա՝ սահել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ս(ը)•ռալ 

  1. Ագուլիս՝ ուժեղ ձայն հանելով փչել (քամու մասին), սուլել, ոռնալ, աղմկել ◆  Ցուրտ, սըլուլ, ծյուն, պյուք, չորս տեխեն կկժան ու կսռան. սկուն ծեն կը խանին, որ մորթ կզախախորի։ (ԱՏՍ)
  2. Ագուլիս՝ շչալ (օձի մասին)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։