Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ (ը)ս•տեղ•ծա•բան

Ստուգաբանություն

(հեգն․) բանաստեղծ
(նորբ․) (արվ.) հանպատրաստից ստեղծագործող՝ իմպրովիզատոր, հանկարծաստեղծ ◆ Մանդելշտամը արվեստի վերաբերյալ իր բոլոր աշխատություններում մնում էր որպես ստեղծաբան ու պատկերաստեղծ։ -Ռադիո
(նորբ․) (թտր.) ◆ Թուրքական թուլուաթների թատրոնը (թուրք. tuluat-գաղափար հղանալ), թուրքական ստեղծաբան թատերախաղի տարատեսակ է, որի դերկատարները հանդես են եկել տեղնուղեղը ինքնահնար, հորինվող տեքստերով։ Լևոն Հախվերդյան

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություն

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։