վեննը

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ վեն•նը 

  1. Ղարադաղ` ոտք ◆ Մեզ մին օնինք ճկլոտ, Չորս վեննը չոր, սիրտը ճղած, կլոխը պեց: (Հայ ժողովդրական հանելուկներ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. վեննը անել՝ կացնել
    1. ոտքի կանգնեցնել, ոտքի հանել
    2. կանգնեցնել, դադարեցնել
    3. հոգնեցնել, ձանձրացնել
  2. վեննը առաչ տնիլ - Ղարաբաղ` իրեն չվերաբերող խոսքի՝ գործի խառնվել, ոչ վայել արարք թույլ տալ ◆ Խրեգ վեննըտ առաչ տիր, մեծերը վեր խոսըմ ըն, տյու ծենըտ կտրե:
  3. վեննը թակել - ոտքով ճանապարհ գնալ ◆ Ես ու Ըռստամանց Տանին մին սաղ օր վեննը թկելով կյալան՝ ետը՝ հսինք Քոշին աղբյուրը: (Տմբլաչի Խաչան)
  4. վեննը ծանդր - Ղարաբաղ` տե՛ս ոտը ծանր
  5. վեննը ծերքը տափան կտրել
    1. չափազանց ուրախանալ
    2. սաստիկ հուզվել, շփոթվել
    3. վախենալ, սարսափել ◆ Վար արչը դիբա ինձ եկու՝ վեննը ծերքս տափան կտրեց:
  6. վեննը կենալ
    1. նստած տեղից բարձրանալ, ոտքի ելնել ◆ Ա խո՛խա, մին վեննը կաց, բոյըտ տեսնամ:
    2. կանգնել ◆ Էն հուվա՞ ծառեն տակեն վեննը կացած:
    3. կանգ առնել, քայլելը՝ վազելը դադարեցնել ◆ Փախճիլ մի, վեննը կաց:
    4. կառուցվել
  7. վեննը կցնել - նույնն է՝ վեննը անել
  8. վեննը պաչիլ - տե՛ս ոտը պաչել
  9. վեննը պնդըցնել - տե՛ս ոտքը պնդացնել
  10. վեննը սլխկել - տե՛ս ոտքը սլխկալ
  11. վեննը սութ տալ - տե՛ս ոտը սոթ տալ
  12. վեննը քարեն նի կյալ - Ղարաբաղ` նույնն է՝ ոտքը քարը գալ
  13. վենները տափեն նի չըկյալ - նույնն է՝ ոտները գետին չառնել

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։