վերստ

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [vɛɾst]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ վերստ 

Ստուգաբանություն

< ռուս. верста

Գոյական

1. երկարության ռուսական հին չափ, հավասար 1,06 կիլոմետրի, որ կիրառվում էր մինչև մետրական սիստեմին անցնելը ◆ Հեռանալով քաղաքից մոտ երկու վերստ, հասան մի պարսպապատ շենքի: (Ղազարոս Աղայան) ◆ Մեջտեղում փորված է հողը — երկու թիզ լայնությամբ և կես վերստ խորությամբ մի կլոր ծակ: (Շիրվանզադե)
2. (հնց․) ճանապարհի վրա դրված սյուն, որի վրա նշահակված են վերսները, վերստասյուն

Աղբյուրներ

• Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
• Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
• Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։

• Գրգեարյան Հ․Ղ․, Հարությունյան Ն․Մ․, Տնտեսական աշխարհագրության տեղեկատու բառարան (խմբ. Ավագյան Գ․Ե․), Երևան, ««Լույս» հրատարակչություն», 1982 — 408 էջ։