վռտուկ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ վ(ը)•տուկ 

  1. Վան՝ կիսաեփ մնացած
  2. Շամախի՝ այրված (տաք ջրից)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։