վրոր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ վ(ը)•րոր 

  1. Ագուլիս` հողի տակ թաղած ծաղողի մատ, որ տալիս է առատ խաղող և թարմ են այս ձևով. գարնան ժամանակ հասունացած երկար մատը ճկելով՝ պառկեցնում են նախապես ակոսաձև քանդակ գետնի մեջ ու ծայրը մի թզաչափ բարձրացնելով՝ ծածկում են հողով և էտում ◆ Թմբերի դատարկ տեղերը լցնում են վրորով: Սահակ Ամատունի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։