Jump to content

տաշտաքեր

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ տաշ•տա•քեր 

Գոյական

  1. փոքրիկ երկաթե թիակ, տաշտի կողքերին կպած խմորը քերելու համար, թաթակիչ (գվռ․)
  2. ծնողների վերջին, զավակը, ետնակ (փխբ․)

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. տաշտաքերի, տաշտաքերիկ, տաշտաքերիչ, տաշտաքերուկ, ակիշ, ակիշթաթ, թաթակիչ, թաթ, տաշտաքանդ,
  2. տե՛ս վերջինեկ, վերջնեկ

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Թարգմանություններ

[խմբագրել]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]